استاد دکتر جعفر دادمنش (۱۳۱۱–۱۴۰۵)
دندانپزشک، متخصص پروتزهای دندانی و استاد پیشکسوت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه تهران
استاد دکتر جعفر دادمنش، متولد شهریور ۱۳۱۱ در تبریز، از پیشگامان و چهرههای ماندگار پروستودنتیکس ایران بودند.
ایشان پس از اخذ دکترای دندانپزشکی از دانشگاه تهران در سال ۱۳۳۵ و گذراندن دوره سربازی، برای ادامه تحصیل در رشته پروتزهای دندانی به آمریکا رفتند (سال ۱۳۳۸-۱۳۴۲)، تحصیلات تخصصی خود را در دانشگاه شیکاگو و نیویورک به انجام رساندند و موفق به دریافت مدرک بورد تخصصی ناسائو آمریکا، بورد ایالتی واشنگتن و بورد کالیفرنیا شدند. پس از پایان تحصیلات در سال ۱۳۴۲، با وجود فراهم بودن امکان ادامه زندگی و فعالیت حرفهای در آمریکا، ایشان خدمت به میهن خویش را برگزیدند؛ انتخابی که ثمره آن تربیت نسلهای متعدد دندانپزشکان و متخصصان حوزه پروتزهای دندانی و در مسیر توسعه این رشته در کشور، ماندگار شد.
دکتر دادمنش در سال ۱۳۵۵ انجمن پروستودنتیستهای ایران را با همراهی استادان ارجمند دکتر نیکزاد جاوید، دکتر ایرج شفق و دکتر حمید ارفعی بنا نهادند و از اعضای هیئت مؤسس انجمن ایمپلنتولوژی ایران نیز بودند. استاد سه دوره ریاست انجمن پروستودنتیستهای ایران را بر عهده داشتند و سابقه چندین دوره ریاست کنگره دندانپزشکی و کنگره پروتز را در کارنامه خود دارند.
در سال ۱۳۵۷ ایشان به مقام استادی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه تهران نائل و در سال ۱۳۵۸ بازنشسته شدند. در طی بیش از نیم قرن تلاش علمی، دکتر دادمنش نقشی ارزنده در تربیت نسلهای متعدد دندانپزشکان و متخصصان پروتزهای دندانی ایفا کردند و در شکلگیری و تدوین ساختار آموزش تخصصی پروتزهای دندانی نقشی مؤثر داشتند. دکتر دادمنش آییننامههای دوره تخصصی را با همکاری دکتر ابوالحسن مسگرزاده، دکتر فیروز عطریزاده، دکتر ایرج شفق و دکتر عدالت تدوین و اجرا کردند؛ این اقدام، گامی مهم در استقرار و سازمانیافتن آموزش تخصصی در کشور بود.
از تألیفات ایشان میتوان به «اکلوژن در پروتز کامل»، «پریودنتالیهای کامل و روشهای درمان: اصول زیرینی در پروتز بیدندانی کامل» و «درمانهای پریودنتال پروتز در موارد پیشرفته» با همکاری دکتر سعید قاسمی اشاره کرد. کتب ارزشمند در زمانی که تألیف کتاب علمی نقش پررنگی در زندگی علمی متخصصین حوزه دندانپزشکی نداشت.
نام و یاد استاد دکتر جعفر دادمنش، فراتر از یک سابقه ارزشمند دانشگاهی و حرفهای، بخشی ماندگار از تاریخ شکلگیری و توسعه پروستودنتیکس نوین در ایران خواهد ماند؛ میراثی ارزشمند از نسلی که دانش، تجربه و تعهد علمی خویش را در خدمت به میهن نهادند تا مسیری گرانبها برای نسلهای پس از خود خلق نمایند.
زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست
هر کسی نغمه خود خواند و از صحنه رود
خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد....
